เรื่องและภาพโดย ตู่ และชาวคณะ
2549, ต้นเดือนพฤษภาคม

ผู้ร่วมเดินทางครั้งนี้รวมแล้ว 5 ชีวิต ...อุปสรรคของเราเริ่มต้นกันตั้งแต่ยังไม่ได้เดินทาง เนื่องจากกรมอุตุนิยมวิทยาประกาศเตือนพื้นที่เสี่ยงภัยจากน้ำป่าไหลหลาก และอาจจะมีน้ำท่วมฉับพลัน จากการพัดผ่านของพายุ "ดอมเดย" จากประเทศเวียดนาม และจุดหมายที่เราจะเดินทาง ก็เป็นหนึ่งในจังหวัดที่กรมอุตุฯ ประกาศเตือนไว้ล่วงหน้า

ตอนนี้เราอยู่กันที่กรุงเทพฯ และเสียงโทรศัพท์หลายสาย
จากคนที่ห่วงใยโทรมาสกัดกั้นการเดินทาง

“อย่าไปเลยมันอันตราย!!!”

....ข้าพเจ้าและผองเพื่อนจึงเกิดอาการลังเลพอสมควร เนื่องจากข้าพเจ้าตั้งใจอยู่แล้วว่าจะออกเดินทางไป จ.ตาก ในคืนนี้... เอาไงดี ... ข้าพเจ้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายไปยังกรมอุตุนิยมวิทยาทันที

“สวัสดีค่ะ ขอสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับพายุดอมเดยหน่อยค่ะ
ไม่ทราบจะเข้าสู่ประเทศไทยเมื่อไหร่คะ”

“คืนนี้ครับ ประมาณ ตีสอง”

“พอดีกำลังจะเดินทางไปเที่ยว ทีลอซูที่ตาก ไม่ทราบจะอันตรายมั๊ยคะ”

“ก็ควรระวังไว้นะครับเพราะฝนจะตกหนักกว่าเดิมอีก”

ข้าพเจ้านึกในใจ ตกลงมันไปได้มั๊ยวะ อันตรายป่าววะ สับสน สับสน...

“อ่อ... งั้นก็เดินทางไปเที่ยวได้ตามปกติ ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรใช่มั๊ยคะ”

“ก็ ต้องระวังนะครับฝนตกหนัก... ถนนมันลื่น”

มึน!!!! ที่ถามแค่อยากได้บทสรุปเรื่องอันตรายจากน้ำท่วมและน้ำป่าไหลหลาก
เรื่องถนนลื่นหนะ... ไม่อยากรู้หรอก สรุปยิ่งถามก็ยิ่งสับสน

“ขอบคุณค่ะ”

“ไปกันเถอะพวกเราออกเดินทางกันคืนนี้แหละ...”