ฟอเอฟเวอร์แก๊งค์ เว็บบล๊อคมีดอทคอม
ฟอเอฟเวอร์แก๊งค์ เว็บบล๊อคมีดอทคอม
ท้ายเล่ม สมุดโน๊ต เปรี้ยวปาก ปกหน้า webblogme.com

สะบายดี หลวงพะบาง


หลวงพะบาง

เรื่องและภาพโดย ตู่
2549, มกราคม

หลวงพะบางเป็นเมืองเก่าที่คลาสสิคเอามากๆ อารมณ์ประมาณเชียงใหม่เมื่อ 60 ปีที่แล้ว (เค้าพูดกันอย่างนั้น) ผู้คนที่นี่ทักทายกันด้วยคำว่า “สะบายดี” ซึ่งก็เหมือนคำทักทายว่า “สวัสดี” บ้านเรานั่นแหละ


ออกเดินทาง





ทริปนี้ ข้าพเจ้าออกเดินทางตั้งแต่วันจันทร์ที่ 9 มค.49 โดยสายการบิน วัน-ทู-โก โดยโอเรียนท์ไทย ไฟล์ท 13.25-14.25 น. ภูเก็ต-กรุงเทพฯ เพื่อไปสมทบกับฝูงเพื่อนที่นั่น และออกเดินทางต่อโดยรถไฟที่สถานีดอนเมือง กรุงเทพฯ-หนองคาย โดยนั่งรถไฟตู้นอนปรับอากาศ ราคา 1,099 บาท/ใบ นอนสบายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ถึงหนองคายแล้ว ตื่นเต้นชะมัด อิๆๆๆ เราและฝูงเพื่อนกลุ่มเล็ก ก็แจ๋กันอยู่พักใหญ่ ข้าพเจ้าก็นำทีมไปสู่ที่ด่าน เพื่อจะข้ามสะพานมิตรภาพไทย-ลาว โดยนั่งรถสกายแลป คนละ 30 บาท ซึ่งถือว่าแพงนะ เพราะนั่งไปแล้วใกล้นิดเดียวเอง คนละ 20 ก็พอ เดินไปยังได้เลยนะ แต่น่านแหละสัมภาระอีก......... เพี๊ยบ

ตู้นอน


สะพานมิตรภาพ ไทย-ลาวสะพานมิตรภาพ ไทย-ลาว
สกายแลปสกายแลปแปล๊บ.... ตู่


ต่อมาก็ต้องทำ visa ออกนอกประเทศ (ตอนนี้ยังอยู่ที่ด่านฝั่งไทยนะ) อิๆ เหมือนจะโกอินเตอร์นะ ข้าพเจ้ามีพาสปอร์ตเรียบร้อยแล้วซึ่งก็ไม่ยุ่งยากอะไรมากและสามารถอยู่ในเวียงจันทร์ได้ และออกนอกเขตเวียงจันทร์ไปที่ต่างๆ ได้อีกนะ ข้าพเจ้าจำระเบียบการไม่ได้แล้ว แต่คุ้นๆ ว่าถ้าทำแบบผ่านแดนชั่วคราวเค้าจะอนุญาตให้อยู่ไม่กี่วัน และห้ามออกนอกรัศมีเวียงจันทร์ไปเท่าไหร่นี่แหละ จำไม่ค่อยได้ ส่วนคนที่มีพาสปอร์ตนี่ จะอยู่ได้ประมาณ 1 เดือน

เมื่อเรียบร้อยแล้วก็จะมีรถบัสซึ่งจะข้ามสะพานมิตรภาพไทย-ลาว (10 บาท) ข้าพเจ้าไม่รอช้าดึงกล้องถ่ายรูปคู่ใจออกมา
ถ่ายโน่นถ่ายนี่ ตื่นเต้นซะ......


เงินกีบ
รวยแล้วจ้า...

ห้องน้ำหญิง

ข้าวจี่
ข้าวจี่ หน้าตาน่ากิน

พอถึงฝั่งลาวข้าพเจ้าก็แลกตังค์ทันที มิรอช้า ภายในนาทีนั้นข้าพเจ้าก็เป็นเศรษฐีทันที ถือเงินเป็นฟ่อนเลยน๊า ข้าพเจ้าแลกโดยใช้เงินไทย 5,000 บาท ได้เงินมา ทั้งหมด หนึ่งล้านสามแสนสามหมื่นห้าพัน กีบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ โอว!!!! รวยแล้วเรา

 

จากนั้นต้องเสียค่าธรรมเนียมฝั่งลาวอีก 10 บาท และค่าเข้าห้องน้ำด้วย ตั้งห้าบาทแนะแพงกว่าบ้านเราอีก ที่นี้ก็ต้องต่อรถเข้าในตัวเมืองเวียงจันทร์อีกที เพราะตรงนี้ยังเป็นแค่ชายแดนฝั่งลาวเท่านั้นกำลังจะเดินไปขึ้นรถ ก็เหลือบไปเห็น "ข้าวจี่" อาหารขึ้นชื่อของลาวหน้าตาน่ากินมั่กๆ ก็ใช้ขนมปังฝรั่งเศส ผ่ากลางแล้วสอดไส้ พวกผักดองตับบด หมูแดง ทำนองนั้น อันละ 50 บาท อันเบ้อเริ่ม สามารถแบ่งขายให้ได้ซีกละ25 บาท เห้อๆๆๆๆๆๆ แต่ปรากฏว่า ข้าพเจ้าแหลกมะล่าย ก็กินแล้วมันไม่ถูกปาก เลยเสร็จโจรซะงั้น

 

 

เราก็นั่งตุ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มาถึง บขส. เพื่อจะต่อรถไปหลวงพะบาง กว่ารถจะออกก็เที่ยงแน่ะ และสภาพรถขอบอก อารมณ์ประมาณรถร่วมที่ กทม. เลยหงะ แต่ดูแล้วโทรมกว่าอีกนะ... ผู้ร่วมทีมได้ อึ้งๆๆ กันเป็นการใหญ่แต่ข้าพเจ้าก็ ทำมะรู้ มะชี้ อิๆ

ก็ข้าพเจ้าทราบตั้งแต่แรกแล้วหงะ เห้อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ




 

ปกหน้า | เปรี้ยวปาก | สมุดโน้ต | ท้ายเล่ม | sitemap
Webblogme - สมุดโน้ตความหลังของกลุ่มเพื่อนเก่า รวมเรื่องเล่าเฮฮาสารพัดจากการท่องเที่ยว
© 1995, Webblogme.com : by Yammy&Friends : master@webblogme.com
รับออกแบบเว็บไซต์ จัดทำเว็บไซต์ จดโดเมน โฮสติ้ง PHP และงานกราฟฟิคดีไซน์ทุกชนิด ราคาเป็นกันเอง - ติดต่อ webmaster 0894557838