|
เพื่อนผมคนนึง ออกไอเดียว่าเราน่าจะไปรถไฟกันเพื่อเพิ่มบรรยากาศในการเดินทางครั้งนี้ซึ่งทุกคนก็เห็นพ้องด้วย และก็นัดเจอที่หัวลำโพง
พวกเราทั้งสี่เลือกนั่งรถปรับอากาศด่วนพิเศษ เที่ยวประมาณบ่ายสามโมง (เป็นการปรับอากาศให้ร้อนขึ้นนะคับ) เมื่อเรามาถึงชานชะลาแล้วก็เดินหาตู้รถ หาที่นั่ง ปรากฏว่ากลายเป็นรถธรรมดาแบบไม่มีแอร์ จากการถามไถ่นายสถานีทำให้รู้ว่ารถตู้แอร์ที่เราจะนั่งนั้นเสียจึงให้นั่งรถธรรมดาไปก่อน (แดดบ่ายสามนะคับโอ้....กำลังเกรียม) แล้วให้เอาตั๋วไปคืนเงินที่สถานี้ปลายทาง เราทุกคนเซ็งกันไปตามๆ กัน บนรถเราเจอเพื่อนร่วมชะตากรรมแต่ต้องไปลงไกลกว่าเราเยอะ บางคนไปลงถึงหาดใหญ่ บางคนไปลงถึงสุราษฯ เราจึงทนนั่งหน้ามันไปจนถึงหัวหินปลายทาง
ระหว่างอยู่บนรถไฟร้อนๆ ซึ่งไม่ค่อยมีอะไรทำ มีสาวๆ นั่งไม่ไกลกับเราเท่าไร รุ่นน้องคนนึ่งก็ถามขึ้นมาว่า
พี่คิดว่าเค้าลงที่ไหน
นี้เป็นจุดเริ่มต้นของความสนุกเล็กๆ น้อยๆ เราต่างทายกันไปต่างๆ นานา ในที่สุดก็ไปจบที่การพนันกันว่า เธอจะลงที่ไหนและวางตังค์กัน รุ่นน้องผมเค้าก็ห้าวเดินไปถามโต้งๆ เลยมีได้มีเสียกันถ้วนหน้า (หมายถึงตังค์อะนะครับ) หลังจากนั้นก็ยังมีอีกหลายคำถามตามมา พอต้องเดินไปถามเยอะเข้าไอ้เจ้ารุ่นน้องผมมันก็ย้ายไปนั่งคุยกะเค้าซะเลย พวกเราก็ได้แก้เซ็งกันเล็กน้อย (ไม่รู้น้องเค้าจะคิดยังงัยกัน ถ้าไม่ชอบใจก็ขอโทษด้วยนะคร้าบ)
หลังจากนั้นอีกพักใหญ่ ผมเดินไปตู้เสบียงกับเพื่อน กะว่าจะหาอะไรกิน ตู้เสบียงค่อนข้างเล็กนั่งได้ไม่กี่คนเท่านั้น ผิดกะที่ผมคิดเอาไว้ ในใจคิดว่าจะเหมือนในหนังฝรั่ง ประเภทนั่งจิบกาแฟกันแบบชิวๆ กลายเป็นร้อน บวกแมลงบินมาจากนอกรถ ต้องนั่งร่วมโต๊ะกะคนอื่น ไหนจะควันจาการทำอาหาร และที่สำคัญเปิดเพลงแดนช์ด้วย ผมกะเพื่อนสั่งอาหารซึ่งรอนานมากและจานเล็กโคตร กินเสร็จไม่ต้องคิดจะนั่งต่อเลยรีบกินรีบไป เดินกลับไปนั่งที่จนในที่สุดเราก็นั่งกันจนถึงหัวหิน ประมาณสองทุ่มครึ่ง สถานีหัวหินสวยมากครับเป็นศาลาทรงไทย พ่อเพื่อนเป็นคนมารับและเดินทางเข้าที่พัก |
